Muzeum Józefa Trajdosa
Historia Muzeum Pożarnictwa w Łomnicy, prowadzona przez Józefa Trajdosa.
Józef Trajdos urodził się 21 lutego 1922 r. w Piotrkowie Trybunalskim.
Jego historia z ziemią oleską rozpoczęła się w trakcie II wojny światowej, kiedy to jako 18 latek został, w wyniku ulicznej łapanki, przywieziony tu jako jeden z przymusowych robotników. Odzyskawszy w 1945 r. wolność po klęsce niemieckiej okolic tych nie opuścił, albowiem przywiązał się do tych ziem i zamieszkujących ją Ślązaków, którzy wcześniej pomimo niemieckiego despotyzmu, okazywali mu serce.
Tu ożenił się, otworzył warsztat ślusarski i zorganizował jednostkę strażacką. Prawdopodobnie przeżycia wojenne sprawiły, że człowiek ten całe dalsze swoje życie działał społecznie. Był członkiem Rady Miejskiej i Sejmiku Samorządowego w Częstochowie. Od 1958 roku był naczelnikiem OSP w Oleśnie, a w latach późniejszych prezesem OSP i sołtysem w Łomnicy.
Od 1948 roku Trajdos prowadził w Oleśnie zakład naprawczy samochodów i sprzętu pożarniczego co coraz bardziej budziło w nim, odziedziczoną po ojcu, którego konie jeździły w zaprzęgu do pożarów, pasją strażacką.
Zbieranie pamiątek pożarniczych zaczął jednak dopiero w latach siedemdziesiątych. Zabrał się jednak do tego z ogromnym zapałem i w niedługim czasie eksponaty przestały się mieścić w jednym, a potem już w dwóch garażach ekspozycyjnych i część samochodów rdzewiała pod gołym niebem.
Wtedy to zdecydował się zakupić gospodarstwo rolne w Łomnicy i przerobić tamtejszą stodołę na salę muzealną.
Pasja sprawiła, że w 1978 roku otworzył on pierwsze w Polsce prywatne muzeum pożarnictwa, nie spoczywając w wysiłkach gromadzenia i ochrony zabytków związanych ze strażą pożarną, aż do chwili śmierci, czyli 21 października 1998 roku.
W ostatnich latach swego życia Józef Trajdos pełnił poonadto jeszcze funkcję Starszego Cechu Rzemiosł Różnych w Oleśnie.
Wszechstronna działalność sprawiła, że był wielokrotnie wyróżniany odznaczeniami państwowymi i związkowymi, z których najważniejszymi są:
- otrzymany w 1994 r. Medal Honorowy im. Józefa Tuliszkowskiego
- otrzymany w 1996 roku Medal im. Bolesława Chomicza, przyznawane osobom, które w sposób szczególny przyczyniły się do ochrony przeciwpożarowej.
Jednymi z najcenniejszych eksponatów tego muzeum była radziecka ciężarówka ZIS odkupina od pewnego listonosza, pochodząca spod Opoczna ręczna sikawka z 1880 r. i bardzo rzadki (w latach 90-tych w Polsce zaledwie kilka egzemplarzy) Fiat Topolino z 1937 r.
Ponadto w zbiorach tych znajdowały się między innymi:
- samochody pożarnicze Citroen z 1922 r.
- Steyer z 1934 r.
- i polskie z lat 50-tych
- sikawka konna wykonana całkowicie z drewna przez oleskiego rzemieślnika Carla Bayera z 1848 r.
- drewniana sikawka przenośna z 1875r.
- motopompy z lat trzydziestych XX wieku
- gaśnice, prądownice, mundury strażackie, wiadra drewniane, dwie amfibie i zdjęcia.
Jego eksponaty często wykorzystywano na planach filmowych polskiej kinematografii, jak również w produkcjach zagranicznych czego przykładem może być beczkowóz z Listy Schindlera, będącej dziełem jednego z najwybitniejszych światowych reżyserów Stevena Spielberga.
Z łomnickim muzeum pożarniczym mogło się w Polsce równać tylko, należące do Państwowej Straży Pożarnej, muzeum mysłowickie, do którego też część łomnickich eksponatów trafiła po śmierci Trajdosa. Zabytkowy samochód marki ford za sprawą burmistrza flaka trafił do Łowoszowa a samochód marki mercedes do Kolonii Łomnickiej gdzie służą jako czynne wozy bojowe.
Zdjęcia w galerii:
Współpraca: Aleksander Drewicz, Hubert Imiołczyk
Przeczytaj: Powrót do przeszłości



























































































